Folwark zwierzęcy

Folwark zwierzęcy

Książka, która otwiera oczy i pokazuje jak świat pomimo ciągłych zmian pod pewnymi względami nie zmienia się wcale.
Folwark zwierzęcy to nowa wersja książki George’a Orwella w postaci powieści graficznej, która napisana została na początku II wojny światowej. Pomimo swoich lat jest ona ponadczasowa i uniwersalna.



Opowiada ona o farmie pana Jonesa, na której zwierzęta buntują się przeciwko traktowaniu przez farmera. Postanawiają same sobą rządzić i po wygnaniu gospodarza cieszą się zwycięstwem oraz nie mogą doczekać się równego traktowania. Z czasem okazuje się jednak, że wśród wszystkich zwierząt są równi i równiejsi. W książce w łatwy i czytelny sposób (poprzez swoją graficzną formę) można zrozumieć wiele nawiązań politycznych, zagrywek, które stosuje władza a także podział społeczeństwa. W książce zauważyć można jak z czasem deformuje się każda władza, która zapomina o zasadach demokracji i chce działać samowolnie. Jest to pozycja, która idealnie wpasowuje się w aktualną rzeczywistość.



Prawdopodobnie po oryginał tej książki nie sięgnęłabym bardzo długo, dlatego bardzo się cieszę, że przeczytałam ją właśnie w takiej formie. Myślę, że zamysł i wartości, jakie przekazuje książka zostały w 100% odtworzone w powieści graficznej a do tego pozwoliły nam zobrazować sobie pewne kwestie. Czytało mi się ją szybko i z dużym zainteresowaniem a sam koniec pokazuje nam najważniejsze przesłanie.


Myślę, że jest to klasyk, który powinien przeczytać każdy a jeśli nie w tradycyjnej formie to właśnie w postaci powieści graficznej. Jest to ciężka i poruszająca trudne społecznie i politycznie tematy jednak lekka i prosta w odbiorze. Czy może być coś lepsze?



Dziękuję


Te wiedźmy nie płoną

Te wiedźmy nie płoną



 
Książka, po której opadły już zachwyty oraz negatywne emocje.  Pozycję czytałam, kiedy już coraz mniej o niej się mówiło, więc podchodziłam do niej bez wygórowanych oczekiwać oraz dystansu po tych niepochlebnych opiniach.

Myślę, że każdy już zna jej treść albo zarys fabuły, więc pokrótce „Te wiedźmy nie płoną” to opowieść o czarownicy Hannah, która mieszka w Salem. W momencie zaczynania książki dowiadujemy się, że główna bohaterka niedawno rozstała się z dziewczyna i próbuje na nowo poukładać sobie świat bez niej. W trakcie poznamy, na czym polegają moce czarownic, pojawią się nowi bohaterowie oraz nowa dziewczyna, która zawróci w głowie Hannah.



Pozycja znajduje się tak po środku romansu, fantastyki a książek z motywem LGBT. Dla osób szukających fantastyki będzie jej tam za mało, dla osób szukających romansu będzie go tam za mało itd.
Na mnie książka nie zrobiła żadnego wrażenia myślę, że była to po prostu zwykła młodzieżówka. Pomysł na historię jest naprawdę dobry, czyta się ją dobrze jednak największą wadą tej książki jest kreacja bohaterów. Czasem nielogiczne zachowania, błahe, infantylne, jeśli chodzi natomiast o styl autorki to jest on płynny, przez co książkę czyta się szybko.




Wobec książki było wiele zarzutów o wciskaniu na siłę wątku LGBT i pisaniu w książce tylko o tym. Przez pierwsze 100 stron faktycznie można odnieść takie wrażenie. Każda osoba przechodząca przez ulicę była bi, homo czy trans… Z czasem jednak to się zmieniło i nie rzucało aż tak bardzo w oczy.


Myślę, że najlepiej jak każdy przeczyta i sam wyrobi sobie zdanie na jej temat. Jeśli chodzi o mnie to ani nie polecam ani nie mówię, aby nie czytać.




Dziękuję



Życie Sus

Życie Sus

„Życie Sus" to książka, która urzekła mnie swoim wydaniem a także tajemniczym i mrocznym opisem.  Czy sprostała moim oczekiwaniom?

„Sus ostrzy swoje noże. Kocha je. Często je wyjmuje i ogląda. To broń, którą chętnie zatopiłaby w ciele; te noże chcą rozdzielać, kroić, zabijać. Narzędzia, które mają swój cel. Przyglądanie się im zawsze daje jej poczucie władzy. Za sprawą noży jej ręce stają się dłuższe, przeczą wzrostowi i wadze”.

Sus to dziewiętnastoletnia i mocno pokręcona albo poraniona dziewczyna. Nie ma nikogo. Brat leży w szpitalu a ojciec w więzieniu za zamordowanie matki.


 
Książka jest z serii dzieł i pisarzy skandynawskich i jej styl jest również inny niż w tradycyjnych książkach. Krótkie, szorstkie i ostre zdania, bez zbędnych słów czy owijania w bawełnę. Znaleźć w niej można masę okropnych zdań a przez ich brutalność czasem nie mogłam wypowiedzieć ich w myślach.Dziewczyna swoją samotność wypełnia narkotykami pomieszanymi z testami samej siebie. 


Lęk, ból, wytrzymałość i siła woli właśnie to testuje.


Książkę czyta się szybko a ze względu na jej 213 stron można pochłonąć ją w jeden wieczór (o ile ktoś jest w stanie udźwignąć życie Sus). Były u mnie momenty obrzydzenia, znudzenia a także zaskoczenia. Podczas lektury nie analizowałam zachowania Sus, chociaż jej czyny wysoce odbiegały od normy. Mimo wielkiej agresji oraz nienawiści, którą główna bohaterka próbuje w sobie pielęgnować nie mogłam pozbyć się ochoty zaopiekowania się Sus i pomocy. W głębi czułam, że jest to tylko samotna i zagubiona dziewczyna, której potrzebna jest odrobina wsparcia i miłości. Książkę przeczytałam z zainteresowaniem i z biegiem czasu muszę powiedzieć, że podobała mi się i była świetnym oderwaniem od książek lekkich i młodzieżowych.


Nie należy do pozycji, w których odpoczniemy i zrelaksujemy się. Podczas czytania dźwigamy razem z bohaterką bagaż ciężkich i traumatycznych zdarzeń. Jeśli szukacie książki, która poruszy wasze uczucia i skłoni do przemyśleń przeczytajcie „Życie Sus”.


Dziękuję 

Życie po Tobie

Życie po Tobie

Piękna polska obyczajówka, o której nie można szybko zapomnieć. Po przeczytaniu pierwszej części z niecierpliwością czekam na kolejne losy Elizy i jej rodziny.


Eliza to 35 letnia kobieta, która po śmierci męża przeprowadza się do rodzinnego domu na wsi. Jej największym szczęściem, które jej pozostało są dzieci - Emilka oraz Jaś. Po dramatycznej stracie męża sama musi sprostać codziennym sprawom oraz z wielką cierpliwością i oddaniem opiekować się synkiem obdarowanym ułomnościami. Pewnego dnia ich sąsiadem zostaje Filip. Tajemniczy, charyzmatyczny i przystojny mężczyzna, który zamiesza w życiu jej całej rodziny.



"Życie po Tobie" to moje pierwsze, choć długo wyczekiwane spotkanie z autorką i muszę powiedzieć, że sprostała moim oczekiwaniom. Książka napisana jest świetnie, lekko i płynnie dokładnie tak jak napisana powinna być powieść obyczajowa. Akcja w książce na początku płynie powoli poznajemy codzienne życie głównej bohaterki a także jej sytuację rodzinną. Możemy zobaczyć jak wygląda opieka na dzieckiem z ułomnościami, jak wiele czasu trzeba mu poświęcać oraz jak wiele radości można się od niego nauczyć. Pod koniec książki akcja nabiera rozpędu, aby ostatecznie zaskoczyć czytelnika.


Gdy w życiu Elizy pojawia się Filip kobieta po raz pierwszy od śmierci męża czuje, że coś się zmienia.


Eliza jest bardzo silną i zdeterminowaną kobietą uważa jednak, że w życiu kocha się tylko raz i straciła już wszelką nadzieję na happy end. Całą uwagę skupia na swoich dzieciach oraz zmarłym mężu. Pomimo kilku lat od jego śmierci nadal codziennie go opłakuje. Podczas czytania możemy razem z bohaterką przechodzić żałobę oraz obserwować jak ona zmienia się wraz z pojawieniem się nowego mężczyzny.


Jest to świetna pozycja na odpoczynek, potrafi przenieść nas w spokojny i sielski klimat, odciąć od szarej rzeczywistości i z ciekawością wciągnąć w historię Elizy i Filipa.


Dziękuję 

Dom na kurzych łapach

Dom na kurzych łapach

Pierwsze, co przychodzi mi na myśl jak tylko przypomnę sobie tą pozycję jest jej piękna okładka!                    


„Dom na kurzych łapach” autorstwa Sophie Anderson opowiada o dwunastoletniej dziewczynce, która razem z babcią zamieszkuje tytułowy dom na kurzych łapach. Dom ten potrafi podróżować po całym świecie oczywiście wraz z dwójką domowników. Babcia (baba Jaga) bohaterki strzeże bramy między żywymi a umarłymi oraz zajmuje się przeprowadzeniem ich przez tajemniczą bramę. Od małego dziewczynce wpajane jest im w przyszłości to ona zastąpi babę i będzie pomagać umarłym oraz strzec bramy. Dziewczynka nie jest jednak zainteresowana tym rytuałem, chce poznawać świat żywych i znaleźć przyjaciół. Zadanie to utrudnia jej zakaz babci, który nie pozwala jej wychodzić poza teren ich domku.

W książce przede wszystkim poruszony jest motyw przyjaźni a także motyw wyboru swojej własnej ścieżki w życiu. Dziewczynka buntuje się swojej babci, chce sama decydować kim zostanie i jak będzie wyglądać jej życie. Coraz bardziej próbuje zbliżać i nawiązywać relacje z żyjącymi rówieśnikami. Przez jej upór i wielkie pragnienie a także lekki egoizm sprawia przykrość tym, którym najbardziej na niej zależy, co za tym idzie w książce obserwujemy również próbę naprawiania błędów.



 
Książka kierowana jest do młodszej grupy czytelników na co wskazuje lekki i postrzegany oczami dziecka opis świata. Mimo to bardzo miło spędziłam z nią czas a tajemniczy i baśniowy klimat sprzyja czytaniu.




Jest to urocza i pięknie wydana przez wydawnictwo powieść, która jest w stanie oczarować nas w jeden lub kilka wieczorów.




Dziękuję 


Copyright © 2014 Grovebooks , Blogger