Życie Sus

Życie Sus

„Życie Sus" to książka, która urzekła mnie swoim wydaniem a także tajemniczym i mrocznym opisem.  Czy sprostała moim oczekiwaniom?

„Sus ostrzy swoje noże. Kocha je. Często je wyjmuje i ogląda. To broń, którą chętnie zatopiłaby w ciele; te noże chcą rozdzielać, kroić, zabijać. Narzędzia, które mają swój cel. Przyglądanie się im zawsze daje jej poczucie władzy. Za sprawą noży jej ręce stają się dłuższe, przeczą wzrostowi i wadze”.

Sus to dziewiętnastoletnia i mocno pokręcona albo poraniona dziewczyna. Nie ma nikogo. Brat leży w szpitalu a ojciec w więzieniu za zamordowanie matki.


 
Książka jest z serii dzieł i pisarzy skandynawskich i jej styl jest również inny niż w tradycyjnych książkach. Krótkie, szorstkie i ostre zdania, bez zbędnych słów czy owijania w bawełnę. Znaleźć w niej można masę okropnych zdań a przez ich brutalność czasem nie mogłam wypowiedzieć ich w myślach.Dziewczyna swoją samotność wypełnia narkotykami pomieszanymi z testami samej siebie. 


Lęk, ból, wytrzymałość i siła woli właśnie to testuje.


Książkę czyta się szybko a ze względu na jej 213 stron można pochłonąć ją w jeden wieczór (o ile ktoś jest w stanie udźwignąć życie Sus). Były u mnie momenty obrzydzenia, znudzenia a także zaskoczenia. Podczas lektury nie analizowałam zachowania Sus, chociaż jej czyny wysoce odbiegały od normy. Mimo wielkiej agresji oraz nienawiści, którą główna bohaterka próbuje w sobie pielęgnować nie mogłam pozbyć się ochoty zaopiekowania się Sus i pomocy. W głębi czułam, że jest to tylko samotna i zagubiona dziewczyna, której potrzebna jest odrobina wsparcia i miłości. Książkę przeczytałam z zainteresowaniem i z biegiem czasu muszę powiedzieć, że podobała mi się i była świetnym oderwaniem od książek lekkich i młodzieżowych.


Nie należy do pozycji, w których odpoczniemy i zrelaksujemy się. Podczas czytania dźwigamy razem z bohaterką bagaż ciężkich i traumatycznych zdarzeń. Jeśli szukacie książki, która poruszy wasze uczucia i skłoni do przemyśleń przeczytajcie „Życie Sus”.


Dziękuję 

Życie po Tobie

Życie po Tobie

Piękna polska obyczajówka, o której nie można szybko zapomnieć. Po przeczytaniu pierwszej części z niecierpliwością czekam na kolejne losy Elizy i jej rodziny.


Eliza to 35 letnia kobieta, która po śmierci męża przeprowadza się do rodzinnego domu na wsi. Jej największym szczęściem, które jej pozostało są dzieci - Emilka oraz Jaś. Po dramatycznej stracie męża sama musi sprostać codziennym sprawom oraz z wielką cierpliwością i oddaniem opiekować się synkiem obdarowanym ułomnościami. Pewnego dnia ich sąsiadem zostaje Filip. Tajemniczy, charyzmatyczny i przystojny mężczyzna, który zamiesza w życiu jej całej rodziny.



"Życie po Tobie" to moje pierwsze, choć długo wyczekiwane spotkanie z autorką i muszę powiedzieć, że sprostała moim oczekiwaniom. Książka napisana jest świetnie, lekko i płynnie dokładnie tak jak napisana powinna być powieść obyczajowa. Akcja w książce na początku płynie powoli poznajemy codzienne życie głównej bohaterki a także jej sytuację rodzinną. Możemy zobaczyć jak wygląda opieka na dzieckiem z ułomnościami, jak wiele czasu trzeba mu poświęcać oraz jak wiele radości można się od niego nauczyć. Pod koniec książki akcja nabiera rozpędu, aby ostatecznie zaskoczyć czytelnika.


Gdy w życiu Elizy pojawia się Filip kobieta po raz pierwszy od śmierci męża czuje, że coś się zmienia.


Eliza jest bardzo silną i zdeterminowaną kobietą uważa jednak, że w życiu kocha się tylko raz i straciła już wszelką nadzieję na happy end. Całą uwagę skupia na swoich dzieciach oraz zmarłym mężu. Pomimo kilku lat od jego śmierci nadal codziennie go opłakuje. Podczas czytania możemy razem z bohaterką przechodzić żałobę oraz obserwować jak ona zmienia się wraz z pojawieniem się nowego mężczyzny.


Jest to świetna pozycja na odpoczynek, potrafi przenieść nas w spokojny i sielski klimat, odciąć od szarej rzeczywistości i z ciekawością wciągnąć w historię Elizy i Filipa.


Dziękuję 

Dom na kurzych łapach

Dom na kurzych łapach

Pierwsze, co przychodzi mi na myśl jak tylko przypomnę sobie tą pozycję jest jej piękna okładka!                    


„Dom na kurzych łapach” autorstwa Sophie Anderson opowiada o dwunastoletniej dziewczynce, która razem z babcią zamieszkuje tytułowy dom na kurzych łapach. Dom ten potrafi podróżować po całym świecie oczywiście wraz z dwójką domowników. Babcia (baba Jaga) bohaterki strzeże bramy między żywymi a umarłymi oraz zajmuje się przeprowadzeniem ich przez tajemniczą bramę. Od małego dziewczynce wpajane jest im w przyszłości to ona zastąpi babę i będzie pomagać umarłym oraz strzec bramy. Dziewczynka nie jest jednak zainteresowana tym rytuałem, chce poznawać świat żywych i znaleźć przyjaciół. Zadanie to utrudnia jej zakaz babci, który nie pozwala jej wychodzić poza teren ich domku.

W książce przede wszystkim poruszony jest motyw przyjaźni a także motyw wyboru swojej własnej ścieżki w życiu. Dziewczynka buntuje się swojej babci, chce sama decydować kim zostanie i jak będzie wyglądać jej życie. Coraz bardziej próbuje zbliżać i nawiązywać relacje z żyjącymi rówieśnikami. Przez jej upór i wielkie pragnienie a także lekki egoizm sprawia przykrość tym, którym najbardziej na niej zależy, co za tym idzie w książce obserwujemy również próbę naprawiania błędów.



 
Książka kierowana jest do młodszej grupy czytelników na co wskazuje lekki i postrzegany oczami dziecka opis świata. Mimo to bardzo miło spędziłam z nią czas a tajemniczy i baśniowy klimat sprzyja czytaniu.




Jest to urocza i pięknie wydana przez wydawnictwo powieść, która jest w stanie oczarować nas w jeden lub kilka wieczorów.




Dziękuję 


Tylko bądź przy mnie

Tylko bądź przy mnie

Tylko bądź przy mnie to kontynuacja książki „Jednak mnie kochaj”, która skończyła się w taki sposób, że czekanie kilka miesięcy na jej kolejną część była straszna! Książka ta niestety kończy losy głównych bohaterów.
„Ona boi się miłości.

Ale jeszcze bardziej boi się, że straci tego chłopaka…”

Sage po ciężkich przeżyciach w przeszłości dzięki Luce czuje się szczęśliwa i staje na nogi. Do tego zaczyna otwierać się na ludzi i stopniowo budzi się w niej uczucie do chłopaka. Przez co po ich dramatycznym rozstaniu nie potrafi się pozbierać i przestać o nim myśleć.

Czy jest jeszcze dla nich szansa? Czy Sage pozwoli żeby jej tajemnice stanęły na drodze szczęścia z Luką?


Nie mogę wam tu za dużo zdradzić, pewnie nie wszyscy czytali pierwszą część i nie chce spolerować, ale jeśli nie czytaliście to naprawdę warto. Książka jest świetnie napisana, dzięki czemu dosłownie się przez nią płynie, gdy tylko zaczęłam czytać wiedziałam już, że nie będę w stanie jej odłożyć nie przeczytawszy ostatniej strony.
Pozycja ta tak jak w pierwszej części skupia się najbardziej na Sage pokazuje jej uczucia i przeżycia, przez co w pełni możemy zrozumieć jej sytuację. Historia pełna jest różnego rodzaju emocji zaczynając od miłości a kończąc na lęku i strachu. Pokazuje nam, iż w jednej chwili można być silnym a w drugiej zostać sparaliżowanym przez swoje lęki i koszmary.

Książka nie jest raczej skierowana tylko do młodzieży, mimo że znajdujemy w mniej historię nastolatki myślę, że jej dotychczasowe życie przerosłoby niejedną dużo starszą osobę.


Jeżeli lubicie książki, które przedstawiają budowanie relacji dwojga ludzi oraz zaglądanie do ich tragicznej przeszłości, która w żadnym razie nie jest schematyczna to jest to pozycja dla was! 


Dziękuję

Zawsze i na zawsze | Podsumowanie serii

Zawsze i na zawsze | Podsumowanie serii

Ostatnia część historii nastoletniej Lary Jean. Uważam, że ta seria to wzorowa młodzieżówka. Taka powinna być książka kierowana do młodych dziewczyn. Do dziewczyn, które dopiero zaczynają swoje miłosne życie, które budują pierwsze relacje z chłopakami. Spokojna, piękna i niewinna to jej największe zalety.





„Zawsze i na zawsze” opowiada o ostatnim roku szkoły Lary i Petera. Przed bohaterką trudne decyzje odnośnie studiów. W między czasie planuje wesele swojego ojca, przygotowuje się do balu i spędza czas ze swoim chłopakiem oraz siostrami.



Czy dostanie się do wymarzonej uczelni czy może jednak los postanowi pokrzyżować jej plany?



Uważam, że ta seria jest świetna z tomu na tom nawet i lepsza, możemy razem z bohaterką dojrzewać i przeżywać nastoletnie problemy, które wbrew pozorom nie są dziecinne! Chociaż mam już prawie 22 lata to doskonale pamiętam jak to było kończyć liceum. Obawy spotykamy na każdym kroku, czy dostanę się tam gdzie najbardziej chcę, czy odnajdę się sama w wielkim mieście, czy zaklimatyzuję się w nowym otoczeniu, czy znajdę nowych przyjaciół, czy mój związek z chłopakiem przetrwa? Myślę, że to jedne z najpopularniejszych jednak mogłabym jeszcze długo wymieniać. W tej części w 100% mogłam identyfikować się z bohaterką, bo jeszcze niedawno przeżywałam to na własnej skórze.



Autorka tak jak w poprzednich częściach pisze lekko, dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko a co najważniejsze przyjemnie. Niekiedy uważam, że zachowanie bohaterów było niedojrzałe to jestem wstanie zrozumieć, że w ich wieku nie potrafili lepiej stawiać się czoła swoim problemom.



W książce przede wszystkim poruszany jest temat szkoły, studiów, miłości, rodziny, przyjaciół.




Nie mogę doczekać się ekranizacji drugiego tomu a wszystkim, którzy jeszcze nie czytali tej serii bardzo POLECAM!

Dziękuję 

Copyright © 2014 Grovebooks , Blogger